تبلیغات
سدرة المنتهی - تفسیر قرآن مقام معظم رهبری (جاودانگی اعجاز قرآن )

سدرة المنتهی

بزرگ مردتاریخ

جستجو
لوگو دوستان

 پایگاه مقاومت بسیج نصر
جعبه حدیث

قرآن را یك كسی كه آشنا به فنون فصاحت و بلاغت و اهل بیان و سخنوری نیست، شاید وقتی نگاه می‌كند، تفاوت او را با یك سخن عربی، بخصوص اگر آن سخن عربی دارای زر و زیورهای بیانی باشد، چندان نمی‌فهمد، اما آن كسانی كه خودشان اهل سخنوری بودند، همین كه سخن قرآن مطرح می‌شد آنها می‌دیدند یك چیز فوق‌العاده‌ای است و از نوع كار آنها نیست. ایمان می‌آوردند.

البته بعضی هم كه خیلی لجوج و عنود بودند یك چیزی می‌گفتند و ایمان نمی‌آوردند، بالاخره:

هر درونی كو خیال‌اندیش شد چون دلیل آری خیالش بیش شد

 مقام معظم رهبری
قرآن را یك كسی كه آشنا به فنون فصاحت و بلاغت و اهل بیان و سخنوری نیست، شاید وقتی نگاه می‌كند، تفاوت او را با یك سخن عربی، بخصوص اگر آن سخن عربی دارای زر و زیورهای بیانی باشد، چندان نمی‌فهمد،

این هم یك نكته در مورد معجزه بودن قرآن، و نكته‌ی دیگر در این باب این است كه: وقتی خود آن حقیقت و پدیده (یعنی قرآن) معجزه است، لازمه‌اش جاودانگی است و فرق می‌كند با یك عمل معجزآسا در یك زمان خاص.

فرض كنید: حضرت موسی (ع) كه معجزه كرد و با عصای خودش در یك بخشی از بحر احمر آبها را پس زد راه خشكی را باز كرد و مردم را از آنجا عبور داد، این معجزه است، اما این معجزه یك حادثه بود و تمام شد، لكن قرآن جاودانه است. و این جاودانگی قرآن با جاودانگی دین مرتبطند و چون دین اسلام دین آخر و دین جاودانه است، پس معجزه‌ی او هم باید معجزه‌ی جاودانه و همیشگی باشد، و لذا اعجاز را در خود قرآن قرار داده‌اند.

پس اینكه عرض كردیم می‌فرماید: فأتوا بسوره من مثله: یك سوره‌ای ازاین قبیل بیاورید، این منحصر به زمان صدر اسلام نیست، بلكه همین الان هم یك چنین چیزی وجود دارد و چون الان هم نمی‌توانند این كار را بكنند، در حالی كه اهل زبان اعتراف دارند به اینكه قرآن یك چیز فوق‌العاده‌ و برجسته‌ای هست، پس بنابراین: معجزه بودن قرآن حتی بعد از گذشت چهارده قرن همچنان به قوت خود باقی است.

كسانی از اهل معرفت و اهل دانش را در كتاب‌ها ذكر كرده‌اند كه در مقابل قرآن خضوع داشتند، یك نویسنده و شاعر فصیح بزرگ مسیحی در همین زمان‌های نزدیك به زمان ما به نام شبلی شمیل بود كه شاید گرایش‌های مادی هم داشت و من حالا خصوصیاتش را در ذهن ندارم. همین شاعر ادیب مسیحی یا قصیده‌ی مفصلی درباره‌ی قرآن و درباره‌ی پیغمبر ما دارد كه یك بیتش این است:

 رهبر معظم انقلاب
آن كسانی كه خودشان اهل سخنوری بودند، همین كه سخن قرآن مطرح می‌شد آنها می‌دیدند یك چیز فوق‌العاده‌ای است و از نوع كار آنها نیست. ایمان می‌آوردند.

انی وان اكن لم ادین بدینه هل اكفرن بمحكم الایاتی

من اگر چه به دین او اعتقادی ندارم آیا می‌توانم كفر و انكار بورزم به این آیات محكمه‌ی قرآن. او یك عرب مسیحی است، اعتقادی هم به قرآن ندارد و بالاخره هم قبول نكرده، یعنی برحسب آنچه كه ظواهر قضیه نشان می‌دهد، همان رسوبات و همان چیزهایی كه غالباً جلو اذعان و ایمان حركت صحیح انسان را می‌گیرد، جلو او را هم ظاهراً گرفته، شاید هم در خفا ایمان آورده كه ما خبر نداریم.

اما می‌گوید من حقایق قرآن را نمی‌توانم انكار كنم، یعنی او كه در قرن چهاردهم هجری زندگی كرده، چرا نزدیك به چهارده قرن به نزول قرآن این اعتراف را می‌كند؟ چون خودش هم اهل زبان است، هم عارف است و هم واقف است، لذا وقتی نگاه می‌كند به قرآن می‌فهمد كه این كتاب چقدر مهم است. یا آن توماس كارلایل معروف انگلیسی كه ظاهراً اواخر قرن 19 و اوایل قرن 20 می‌زیسته، درباره‌ی قرآن كتاب دارد و مفصل حقایق قرآن را گفته البته او اهل زبان نیست و احتمالاً مثل ما كه خیلی با لفظ و زیبائی‌های لفظی انسی نداریم و ممكن است نفهمیم، او هم از الفاظ قرآن چیزی نفهمیده، اما از مفاهیم و معانی قرآن چیزهایی فهمیده.

یا همین جان‌دیون فورد انگلیسی معروف كه در این اواخر حدود 30 ، 40 سال پیش مرحوم غلامرضا سعیدی مترجم معروف، كتابش را ترجمه كرد، بنام عذر تقصیر به پیشگاه محمد، همه‌ی اینها غیر مسلمان و مسیحی هستند و چون خودشان اهل دانش و بینش هستند، وقتی نگاه می‌كنند به حقایق قرآن و محكمات آیات این كتاب را می‌بینند، تشخیص می‌دهند كه این حقایق مربوط به ذهن محدود بشر نیست. و لذا غیر قابل انكار است و این خودش معجزه‌ی جاودانه‌ی قرآن و جاودانگی اعجاز قرآن است.

 حضرت آیت‌الله خامنه‌ای
همه‌ی فصحا و بلغای عرب كه پیرامون علوم مختلف ادبی عرب كتاب نوشتند، در جاهای مختلف به قرآن استشهاد می‌كنند؛ یعنی هرجا كه می‌خواهند زیبائی جمله یا عبارتی را ثابت كنند، استدلال می‌كنند به آیه قرآن و می‌گویند قرآن اینطور بیان كرده است

اما نكته‌ی آخر درباب معجزه بودن قرآن از جهت لفظ را كه اشاره كردند چند جمله‌ای می‌گویم: چون در یك سخن مفاهیم را هم می‌توان با الفاظ معمولی و غیرزیبا و غیرهنرمندانه ادا كرد و هم می‌شود انسان مفاهیم را با الفاظ زیبا ادا بكند و الفاظ قرآن زیباترین الفاظ است.

همه‌ی فصحا و بلغای عرب كه پیرامون علوم مختلف ادبی عرب كتاب نوشتند، در جاهای مختلف به قرآن استشهاد می‌كنند؛ یعنی هرجا كه می‌خواهند زیبائی جمله یا عبارتی را ثابت كنند، استدلال می‌كنند به آیه قرآن و می‌گویند قرآن اینطور بیان كرده، یعنی قرآن معیار و استاندارد زبان عرب است و هیچكس تردید ندارد كه وقتی چیزی در قرآن آمد، این در اوج زیبایی و صحت و اتقان است.


برچسب ها: تفسیر،

نوشته شده در دوشنبه 21 دی 1388 توسط سعید آقاپور
مقام معظم رهبری

نویسندگان
نظر سنجی
آمار سایت
Blog Skin